تبلیغات
شعر های فارسی

توجه : این یک پست ثابت است،مطالب وبلاگ در پایین قرار دارند.

با سلام

از این پس می توانید با دوبار کلیک کردن بر روی کلمات معنی کلمات را دریافت کنید.

شما می توانید برای دریافت معنی کلمات دشوار از این واژه یاب استفاده نمایید

از شما عزیزان خواهش می کنم اگر هرگونه مشکلی در اجرای این برنامه(واژه یاب) یا هر قسمتی از وبلاگ وجود داشت آن را حتما با مدیران وبلاگ در میان بگذارید تا ما در رفع آن بر آییم.

توجه : این یک پست ثابت است،مطالب وبلاگ در پایین قرار دارند.


  • آخرین ویرایش:جمعه 19 آبان 1391

هم آشیان                         هوشنگ ابتهاج(سایه)               غزل


 هنوز عشق تو امید بخش جان من است
خوشا غمی که ازو شادی جهان من است

 چه شکر گویمت ای هستی یگانه ی عشق
که سوز سینه یخورشید در زبان من است

 اگر چه فرصت عمرم ز دست رفت بیا
 که همچنان به رهت چشم خون فشان من است

 نمی رود ز سرم این خیال خون آلود
 که داس حادثه در قصد ارغوان من است

 بیا بیا که درین ظلمت دروغ و ریا
 فروغ روی تو آرایش روان من است

حکایت غم دیرین به عشق گفتم ، گفت
 هنوز این همه آغاز داستان من است

 بدین نشان که تویی ای دل نشسته به خون
 بمان که تیر امان تو در کمان من است

 اگر ز ورطه بترسی چه طرف خواهی بست
ز طرفه ها که درین بحر بی کران من است

 زمان به دست پریشانی اش نخواهد داد 
 دلی که در گرو حسن جاودان من است

 به شادی غزل سایه نوش و بخشش عشق
 که مرغ خوش سخن غم هم آشیان من است



شنبه 21 آذر 1394  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،حافظ ،) توسط: مهدی شرقیان

تو همچو صبحی و من..                                        حافظ                            غزل
وزن : مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لن


تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست
بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم

بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم
که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم

چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله
که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی
هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

به هر نظر بت ما جلوه می‌کند لیکن
کس این کرشمه نبیند که من همی‌نگرم

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد
ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم



به سینه می زندم سر...                  حسین منزوی               غزل
وزن عروضی : مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن


به سینه می زندم سر، دلی که کرده هوایت
دلــی کــــه کرده هـوای کرشمه‌های صدایت

نه یوسفم، نه سیاوش، به نفس کشتن و پرهیز
کـــه آورد دلــــــم ای دوست! تاب وسوسه‌هایت

تو را ز جرگــــه‌ی انبوه خاطرات قدیمی
برون کشیده‌ام و دل نهاده‌ام به صفایت

تو سخت و دیر به دست آمدی مرا و عجب نیست
نمی‌کنــــم اگـــر ای دوست، سهل و زود ، رهایت

گره بـــــه کار من افتاده است از غم غربت
کجاست چابکی دست‌های عقده‌گشایت؟

به کبر شعر مَبینم کــه تکیه داده به افلاک
به خاکساری دل بین که سر نهاده به پایت

"دلم گرفته برایت" زبان ساده‌ی عشق است
سلیس و ساده بگویم: دلــــــم گرفته برایت !



شرم                 یاسر شاهد خطیبی                غزل
وزن عروضی: مفعول فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن


قدری بخند ، سایه ی غم از فضا بگیر
این شرم را رها کن و دست مرا بگیر

نامحرمم ؛ قبول گناهش به پای من
اندازه ی دو بوسه امان از خدا بگیر

آغوش از تب هیجان پر بکن ، و بعد
از پشت سر بیا و مرا بی هوا بگیر

دست خودت که نیست ، به هر شیوه دلبری
سر تا به پای عشوه ی خود را طلا بگیر

بی تو تمام دلخوشی ام شعر مانده است
این هم تمام دار و ندارم...بیا بگیر



می رود بالا                    حسین جنتی                 غزل
وزن عروضی : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فع(؟)


چتر ها در شرشر دلگیر باران می رود بالا
فکر من آرام از طول خیابان می رود بالا

من تماشا می کنم غمگین و با حسرت خیابان را
یک نفر در جان من مست و غزل خوان می رود بالا

گشته ام میدان به میدان شهر را هر گوشه دردی هست
ارتفاع دردها از پیچ شمیران می رود بالا

خواجه در رویای خود از پای بست خانه می گوید
ناگهان صدها ترک از نقش ایوان می رود بالا

درد من هر چند درد خانه و پوشاک ارزان نیست
با بهای سکه در بازار تهران می رود بالا

گاه شب ها بعد کار سخت و ارزان خواب می بینم
پول خان با چکمه اش از دوش دهقان می رود بالا

جوجه های اعتقادم را کجا پنهان کنم ، وقتی
شک شبیه گربه از دیوار ایمان می رود بالا

فکر من آرام از طول خیابان می رود پایین
یک نفر در جان من اما غزل خوان می رود بالا



چهارشنبه 15 مهر 1394  00:00

باز هم پاییز                                محمد قهرمان                    غزل
وزن عروضی : مفعولُ مفاعیلُ مفاعیلُ فعولن


شمشیر ستم در کف پائیز ببینید
این برق بلاگستر ِخونریز ببینید

دیدید بسی جامه ی گلبفتِ بهاران
پیــراهنِ عـــریانی پائیز ببینید

یک خنده نکرد از تَهِ دل ، گل به تمامی
کوتاهی ِاین عمر ِغم انگیز ببینید

هر برگْ ز مجموعه ی گل ، کاغذِ بادی ست
بی برگی ِاین باغ ِطرب خیز ببینید

آتشکده دیدید چمن را ، ز گل ِسرخ
خاموشی ِآتشکده را نیز ببینید

افزوده شود سرکشی ِشعله ز دامن
از بادِ خزان ، آتش ِگل تیز ببینید

یک نغمه ی تر در نفس زبادِ سحرنیست
خاموشی ِاین چنگِ دلاویز ببینید

نابودی و مرگ است سراسررو ِاین باغ
ویرانگــری ِلشــــکر ِچنگیز ببینید

پامال نگردد به فسون ، خون ِشهیدان
آن غوطه به خون خوردن ِپرویز ببینید



باده                    جاوید سیفی                   غزل


گرچه زهرم دوست دارم بر لبانت باده باشم
دوست دارم در پی تو از نفس افتاده باشم

کفش هایت را بکن می خواهم از پایت ببوسم
گرچه مقصد نیستم بگذار خاک جاده باشم

دامنت را پهن کردم، چند رکعت از تو گفتم
می رود هوش از سرم وقتی سر سجاده باشم

دزدکی بوسیدمت وجدانم آرامش ندارد
بوسه ای دیگر بده تا آنچه بردم داده باشم

زندگانی پیچ و خم های زیادی دارد اما
یاد من باشد همیشه صاف باشم ساده باشم

بی خبر رفتی ولی هر وقت می خواهی بیایی
لااقل یک روز پیش از آن بگو؛ آماده باشم



دوشنبه 16 شهریور 1394  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،سعدی ،) توسط: مهدی شرقیان

من آن نیم...                                             سعدی                         غزل


من آن نیم که دل از مهر دوست بردارم
و گر ز کینه دشمن به جان رسد کارم

نه روی رفتنم از خاک آستانه دوست
نه احتمال نشستن نه پای رفتارم

کجا روم که دلم پای بند مهر کسیست
سفر کنید رفیقان که من گرفتارم

نه او به چشم ارادت نظر به جانب ما
نمی‌کند که من از ضعف ناپدیدارم

اگر هزار تعنت کنی و طعنه زنی
من این طریق محبت ز دست نگذارم

مرا به منظر خوبان اگر نباشد میل
درست شد به حقیقت که نقش دیوارم

در آن قضیه که با ما به صلح باشد دوست
اگر جهان همه دشمن شود چه غم دارم

به عشق روی تو اقرار می‌کند سعدی
همه جهان به درآیند گو به انکارم

کجا توانمت انکار دوستی کردن
که آب دیده گواهی دهد به اقرارم



یکشنبه 8 شهریور 1394  00:00

در جام سرم شراب انداخته اند                                            جلیل صفر بیگی                     رباعی


در جام سرم شراب انداخته اند
یک گوشه مرا خراب انداخته اند

من در بلمــی در وسط اقیانوس
پاروی مــــــرا در آب انداخته اند



دوشنبه 2 شهریور 1394  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،مولوی ،) توسط: مهدی شرقیان

جان منست او هی مزنیدش                    مولوی                           غزل

جان منست او هی مزنیدش
آن منست او هی مبریدش

آب منست او نان منست او
مثل ندارد باغ امیدش

باغ و جنانش آب روانش
سرخی سیبش سبزی بیدش

متصلست او معتدلست او
شمع دلست او پیش کشیدش

هر که ز غوغا وز سر سودا
سر کشد این جا سر ببریدش

هر که ز صهبا آرد صفرا
کاسه سکبا پیش نهیدش

عام بیاید خاص کنیدش
خام بیاید هم بپزیدش

نک شه هادی زان سوی وادی
جانب شادی داد نویدش

داد زکاتی آب حیاتی
شاخ نباتی تا به مزیدش

باده چو خورد او خامش کرد او
زحمت برد او تا طلبیدش



  • تعداد کل صفحات :53  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین