تبلیغات
شعر های فارسی

توجه : این یک پست ثابت است،مطالب وبلاگ در پایین قرار دارند.

با سلام

از این پس می توانید با دوبار کلیک کردن بر روی کلمات معنی کلمات را دریافت کنید.

شما می توانید برای دریافت معنی کلمات دشوار از این واژه یاب استفاده نمایید

از شما عزیزان خواهش می کنم اگر هرگونه مشکلی در اجرای این برنامه(واژه یاب) یا هر قسمتی از وبلاگ وجود داشت آن را حتما با مدیران وبلاگ در میان بگذارید تا ما در رفع آن بر آییم.

توجه : این یک پست ثابت است،مطالب وبلاگ در پایین قرار دارند.


  • آخرین ویرایش:جمعه 19 آبان 1391
یکشنبه 22 تیر 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،دیگر شاعران ،) توسط: مهدی

نام شعر : می روم...              شاعر : شیرین خسروی                نوع شعر : غزل


می‌روم شاید کمی حال شما بهتر شود
می‌گذارم با خیالت روزگارم سر شود

از چه می‌ترسی؟ برو دیوانگی های مرا
آن‌چنان فریاد کن تا گوش عالم کر شود

می‌روم، دیگر نمی‌خواهم برای هیچ کس
حالت غمگین چشمانم ملال‌آور شود

باید این بازنده ی مغرور ـ جان عاشقم ـ
تا به کی بازیچه این دست بازیگر شود؟

ماندنم بیهوده است امکان ندارد هیچ وقت
این من‌ِ دیرین‌ِ من یک آدم دیگر شود


چهارشنبه 14 خرداد 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،مولوی ،) توسط: مهدی

نام شعر : من چه باشم...                        شاعر : مولانا                           نوع شعر : غزل


من از عالم تو را تنها گزینم

روا داری که من غمگین نشینم

دل من چون قلم اندر کف توست

ز توست ار شادمان وگر حزینم

بجز آنچ تو خواهی من چه باشم

بجز آنچ نمایی من چه بینم

گه از من خار رویانی گهی گل

گهی گل بویم و گه خار چینم

مرا تو چون چنان داری چنانم

مرا تو چون چنین خواهی چنینم

در آن خمی که دل را رنگ بخشی

چه باشم من چه باشد مهر و کینم

تو بودی اول و آخر تو باشی

تو به کن آخرم از اولینم

چو تو پنهان شوی از اهل کفرم

چو تو پیدا شوی از اهل دینم

بجز چیزی که دادی من چه دارم

چه می جویی ز جیب و آستینم


چهارشنبه 24 اردیبهشت 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،مهدی فرجی ،) توسط: مهدی

نام شعر : یعنی...         شاعر : مهدی فرجی             نوع شعر : غزل


نــم باران نشسته روی شعـــرم ، دفترم یعنی
نمی بینم تورا ، ابری ست در چشم ترم یعنی

سرم داغ است ، یک کوره تبم ، انگار خورشیدم
فقط یک ریــز می گـــــردد جهــــان دور سرم یعنـــی

تو را از من جدا کردند و پشت میله ها ماندم
تمام هستیم نابـــود شد ، بال و پــــرم یعنی

نشستم صبح و ظهر و عصر در فکرت فرو رفتم
اذان گفتند و من کاری نکردم ، کافرم یعنی؟؟؟

تن تـــو موطن من بوده پس در سینه پنهان کن
پس از من آنچه می ماند بجا ، خاکسترم یعنی

نشستم چای خوردم ، شعر گفتم ، شاملو خواندم
اگـــر منظورت اینها بود ... خوبـــم ... بهتـــرم یعنی...


پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393  00:00

نام شعر : چرا رفتی؟                       شاعر : سیمین بهبهانی                    نوع شعر : مثنوی


چرا رفتی،چرا؟ من بی قرارم                              به سر، سودای آغوش تو دارم

نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست؟                        ندیدی جانم از غم ناشکیباست؟

نه هنگام گل و فصل بهارست؟                            نه عاشق در بهاران بی قرارست

نگفتم با لبان بسته ی خویش                              به تو راز درون خسته ی خویش؟

خروش از چشم من نشنید گوشت؟                        نیاورد از خروشم در خروشت؟

اگر جانم ز جانت آگهی داشت                             چرا بی تابیم را سهل انگاشت؟

کنار خانه ی ماکوهسارست                                زدیـــدار رقـیـبان بـر کـنارست

چو شمع مهر خاموشی گزیند                              شب اندر وی به آرامی نشیند

ز ماه و پرتوی سیمینه ی او                               حریری اوفتد بر سینه ی او

نسیمش مستی انگیزست و خوشبوست                   پر از شقایق های خودروست

بیا با هم شبی آنجا سر آریم                                دمار از جان دوری ها بر آریم

خیالت گرچه عمری یار من بود                           امیدت گرچه در پندار من بود

بیا امشب شرابی دیگرم ده                                 ز مینای حقیقت ساغرم ده

دل دیوانه را دیوانه تر کن                                 مرا از هر دو عالم بی خبر کن

بیا!دنیا دو روزی بیش تر نیست                          پی فرداش،فردای دگر نیست

بیا...اما نه،خوبان خود پرستند                            به بند مهر،کمتر پای بستند

اگر یک دم شرابی می چشانند                             خمار آلوده عمری می نشانند

در این شهر آزمودم من بسی را                           ندیدم با وفا ز آنان،کسی را

تو هم هر چند مهر بی غروبی                             به بی مهری گواهت این که خوبی

گذشتم من ز سودای وصالت                               مرا تنها رها کن با خیالت


 

محمدرضا لطفی یکی از سرشناس‌ترین نوازندگان تار، ردیف دان و موسیقی دان مشهور ایرانی درگذشت.

به گزارش خبرنگار موسیقی ایرانیان، این نوازنده پیشکوست صبح امروز  بر اثر بیماری سرطان درگذشته است و به زودی اخبار مربوط به تدفین ایشان منتشر خواهد شد.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنیا آمد. وی به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی اکبر شهنازی، حبیب الله صالحی فرا گرفت. پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. در این زمان از استادانی مانند نورعلی برومند، عبدالله دوامی، سعید هرمزی نیز بهره جست. محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز کسب کرد. در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگ‌فر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت. در اجرای ردیف آوازی توسط عبدالله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد. در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا کرد. در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه‌اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت. کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی اکبر شکارچی راه‌اندازی کرد و در طی یک فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفتهٔ بسیاری از اساتید از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می‌روند. پس از انحلال چاووش بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد، در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت. علاوه بر کنسرت‌های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت.

از خوانندگانی که دراین سال‌ها با او همکاری کرده‌اند می‌توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، هنگامه اخوان، محمد معتمدی، امیر اثنی عشری و علیرضا شاه محمدی اشاره کرد.

اطلاعات تکمیلی درباره تشییع پیکر این هنرمند به زودی منتشر می شود.


  • آخرین ویرایش:جمعه 12 اردیبهشت 1393
چهارشنبه 10 اردیبهشت 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،حافظ ،) توسط: مهدی

نام شعر : ما برفتیم....                  شاعر : منسوب به حافظ                      نوع شعر : غزل


ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما

از نثار مژه چون زلف تو در زر گیرم
قاصدی کز تو سلامی برساند بر ما

به دعا آمده‌ام هم به دعا دست بر آر
که وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما

فلک آواره به هر سو کندم می‌دانی؟
رشک می‌آیدش از صحبت جان پرور ما

گر همه خلق جهان بر من و تو حیف برند
بکشد از همه انصاف ستم داور ما

روز باشد که بیاید به سلامت بازم
ای خوش آن روز که آید به سلامی بر ما

به سرت گر همه آفاق به هم جمع شوند
نتوان برد هوای تو برون از سر ما

تا ز وصف رخ زیبای تو ما، دم زده‌ایم
ورق گل خجل است از ورق دفتر ما

هر که گوید که کجا رفت خدا را حافظ
گو به زاری سفری کرد و برفت از بر ما


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 10 اردیبهشت 1393
جمعه 29 فروردین 1393  00:00

نام شعر : ته دیرم                      شاعر : بابا طاهر                           نوع شعر : دوبیتی


به سر شوق سر کوی ته دیرم
به دل مهر مه روی ته دیرم

بت من،کعبه من،قبله من
ته ای هر سو نظر سوی ته دیرم


پنجشنبه 28 فروردین 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،مولوی ،) توسط: مهدی

نام شعر : به خدا...                             شاعر : مولانا                         نوع شعر : غزل


به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم
وگر از من طلبی جان نستیزم نستیزم

قدحی دارم بر کف به خدا تا تو نیایی
هله تا روز قیامت نه بنوشم نه بریزم

سحرم روی چو ماهت شب من زلف سیاهت
به خدا بی‌رخ و زلفت نه بخسبم نه بخیزم

ز جلال تو جلیلم ز دلال تو دلیلم
که من از نسل خلیلم که در این آتش تیزم

بده آن آب ز کوزه که نه عشقی است دوروزه
چو نماز است و چو روزه غم تو واجب و ملزم

به خدا شاخ درختی که ندارد ز تو بختی
اگرش آب دهد یم شود او کنده هیزم

بپر ای دل سوی بالا به پر و قوت مولا
که در آن صدر معلا چو تویی نیست ملازم

همگان وقت بلاها بستایند خدا را
تو شب و روز مهیا چو فلک جازم و حازم

صفت مفخر تبریز نگویم به تمامت
چه کنم رشک نخواهد که من آن غالیه بیزم


جمعه 22 فروردین 1393  00:00

نام شعر: لب هایت                            شاعر : جلیل صفر بیگی                نوع شعر : رباعی


عمریست شبانه روز لب هایت را...                  لب باز نکن هنوز لب هایت را...

نه! سیر نمیشوم به چندین بوسه                          بر روی لبم بدوز لب هایت را


نام شعر : ...نپنداری تن است...                            شاعر : سیمین بهبهانی                نوع شعر : غزل


این که با خود می کشم هر سو، نپنداری تن است
گورِ گردان است و درآن آرزوهای من است!

آتش سردم که دارم جلوه ها در تیرگی
چون غزالان در سیاهی دیدگانم روشن است

من نه باغم، غنچه های ناز من تک دانه نیست
پهنْ دشتم، لاله های داغ من صد خرمن است

این که چون گل می درم از درد و افشان می کنم
پیش اهل دل تن و پیش شما پیراهن است

آسمان را من جگرخون کردم از اندوه خویش
در جگر گاه ِ افق، خورشید، سوزن سوزن است

این که می جوشد میان ِ هر رگم دردی است داغ
دورگاه دردِ جوشان است و پنداری تن است !

سینه ام آتش گرفت و شد نگاهم شعله بار
خانه میسوزد، نمایان شعله ها از روزن است

آه، سیمین! گوهری گمگشته در خکسترم
من بمانم، او فرو ریزد، زمان پرویزن است


  • تعداد کل صفحات :46  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین