تبلیغات
شعر های فارسی - نصرت! شنیده ام که تو تریاک می کشی

سلام

امروز یکی از بدترین روزهای عمرم بود اما دوستی حالم را بهتر کرد.
از تمامی عزیزانی که کارهایم اذیتشان کرده "معذرت" می خواهم. و برای آن هایی برایم متاسفند شعر زیر را تقدیم می کنم.
یا حق :
نصرت! چه می کنی سر این پرتگاه ژرف
با پای خویش،تن به دل خاک می کشی

گم گشته ای به پهنه تاریک زندگی
نصرت! شنیده ام که تو تریاک می کشی

*

نصرت! تو شمع روشن یک خانواده ای
این دست کیست در رهِ بادت نشانده است؟

پرهیز کن ز قافله سالار راه مرگ
چون،چشم بسته بر سر چاهت کشانده است!

*

بیش از سه ماه رفته که شعری نگفته ای
ای مرغ خوش نوا ز چه خاموش گشته ای؟

روزی به خویش آیی و بینی که ای... دریغ
با این همه هنر،تو فراموش گشته ای!

*

هر شب که مست دست به دیوار می کِشی
از خواب می جهد پدرت،آه... می کِشد!

نجوا کنان به ناله سراید:"که این جوان
گردونه امید به بیراه می کشد"

*

دیشب ملیحه دختر همسایه طعنه زد:
"آمد دوباره شاعر بد نام شهر ما!"


مادر!... بس است...
 وای...
 فراموش کن مرا.
باید که گفت : شاعر ناکام شهر ما!

*

مادر! به تنگ آمده ام از دست ناکسان
دست از سرم بدار،ندانی چه می کشم

دردیست بر دلم که نگنجد به عالمی
این درد،کِی به گفته در آید که می کشم؟


*

نصرت!از آن مردم خویشی،نه مال خود
زنهار!تیرگی نزند راه نام تو

هر گوش ،منتظر به سرود تو مانده است!
" نصرت!"شرنگ مرگ نریزد به جام تو!



آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین