تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب آذر 1394

هم آشیان                         هوشنگ ابتهاج(سایه)               غزل


 هنوز عشق تو امید بخش جان من است
خوشا غمی که ازو شادی جهان من است

 چه شکر گویمت ای هستی یگانه ی عشق
که سوز سینه یخورشید در زبان من است

 اگر چه فرصت عمرم ز دست رفت بیا
 که همچنان به رهت چشم خون فشان من است

 نمی رود ز سرم این خیال خون آلود
 که داس حادثه در قصد ارغوان من است

 بیا بیا که درین ظلمت دروغ و ریا
 فروغ روی تو آرایش روان من است

حکایت غم دیرین به عشق گفتم ، گفت
 هنوز این همه آغاز داستان من است

 بدین نشان که تویی ای دل نشسته به خون
 بمان که تیر امان تو در کمان من است

 اگر ز ورطه بترسی چه طرف خواهی بست
ز طرفه ها که درین بحر بی کران من است

 زمان به دست پریشانی اش نخواهد داد 
 دلی که در گرو حسن جاودان من است

 به شادی غزل سایه نوش و بخشش عشق
 که مرغ خوش سخن غم هم آشیان من است



شنبه 21 آذر 1394  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،حافظ ،) توسط: مهدی شرقیان

تو همچو صبحی و من..                                        حافظ                            غزل
وزن : مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لن


تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست
بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم

بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم
که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم

چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله
که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی
هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

به هر نظر بت ما جلوه می‌کند لیکن
کس این کرشمه نبیند که من همی‌نگرم

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد
ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم



آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین