تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب مهدی شرقیان

نام شعر : عقل                     شاعر : فاضل نظری             نوع شعر : غزل


همین عقلی که با سنگ حقیقت خانه می سازد
زمانی از حقیقت های ما افسانه می سازد

سر مغرور من ! با میل دل باید کنار آمد
که عاقل آن کسی باشد که با دیوانه می سازد

مرنج از بیش و کم ، چشم از شراب این و آن بردار
که این ساقی به قدر "تشنگی" پیمانه می سازد

مپرس از من چرا در پیله ی مهر تو محبوسم
که عشق از پیله های مرده هم پروانه می سازد

به من گفت ای بیابان گرد غربت کیستی؟ گفتم  :
پرستویی که هر جا می نشیند لانه می سازد

مگو شرط دوام دوستی دوری است ، باور کن
همین یک اشتباه از آشنا بیگانه می سازد

Download PDF



چهارشنبه 14 اسفند 1392  00:00

نام شعر : تنهایی خودم                    شاعر : محمدعلی بهمنی             نوع شعر : نو
باید به فکر تنهایی خودم باشم
دست خودم را می‌گیرم و
از خانه بیرون می‌زنیم

در پارک
به جز درخت
هیچ‌کس نیست

روی تمام نیمکت‌های خالی می‌نشینیم
تا پارک
از تنهایی رنج نبرد

دلم گرفته
یاد تنهایی اتاق خودمان می‌افتم
و از خودم خواهش می‌کنم
به خانه باز گردد



سه شنبه 13 اسفند 1392  00:00

نام شعر : آهو ندیده ای...                               شاعر : مهدی فرجی                       نوع شعر : غزل


آهو ندیده ای که بدانی فرار چیست
صحرا نبوده ای که بفهمی شکار چیست

باید سقوط کرد و همین طور ادامه داد
دریا نرفته ای بچشی آبشار چیست

پیش من از مزاحمت بادها نگو
طوفان نخورده ای که بفهمی قرار چیست

هی سبز در سفیدی چشمت جوانه زد
یک بار هم سوال نکردی بهار چیست

در خلوتت به عاقبتم فکر کرده ای؟
خُب...کیفر صنوبرِ بی برگ و بار چیست؟

روزی قرار شد برسیم آخرش به هم
حالا بگو پس از نرسیدن قرار چیست؟



پنجشنبه 8 اسفند 1392  00:00

نام شعر : آوخ...                          شاعر : نجمه زارع                         نوع شعر : غزل


آوخ هنوز زخمیَم و رنج می برم
دنیا هر آنچه داشت بلا ریخت بر سرم

مردم چه می کنند که لبخند می زنند ؟
غم را نمی شود که به رویم نیاورم

قانون روزگار چگونه است کین چنین
درگیر جنگ تن به تنی نابرابرم

تو آنقدر شبیه به سنگی که مدتی است
از فکر دیدن تو ترک می خورد سرم

وا مانده ام که تا به کجا می توان گریخت
از این همیشه ها که ندارند باورم

حال مرا نپرس که هنجار ها مرا
مجبور می کنند بگویم که بهترم



سه شنبه 6 اسفند 1392  00:00

نام شعر : محاکمه                            شاعر : علیرضا بدیع                  نوع شعر : غزل


در این محاکمه تفهیم اتّهامم کن
سپس به بوسه ی کارآمدی تمامم کن

اگرچه تیغ زمانه نکرد آرامم ،
تو با سیاست ابروی خویش رامم کن

به اشتیاق تو جمعیتی است در دل من
بگیر تنگ در آغوش و قتل عامم کن

شهید نیستم اما تو کوچه ی خود را
به پاس این همه سرگشتگی به نامم کن

شراب کهنه چرا؟ خون تازه آوردم...
اگر که باب دلت نیستم حرامم کن

لبم به جان نرسید و رسید جان به لبم
تو مرحمت کن و با بوسه ای تمامم کن



نام شعر : تاریک و تهی...                    شاعر : هوشنگ ابتهاج                    نوع شعر : غزل


دیری است که از روی دل آرام تو دوریم
محتاج بیان نیست که مشتاق حضوریم

تاریک و تهی پشت و پس آینه ماندیم
هرچند که همسایه ی آن چشمه ی نوریم

خورشید کجا تابد از این دامگه مرگ
باطل به امید سحری زین شب گوریم

زین قصه ی پر غصه عجب نیست شکستن
هرچند که با حوصله ی سنگ صبوریم

گنجی است غم عشق که در زیر سر ماست
زاری مکن ای دوست اگر بی زر و زوریم

با همّت والا که برد منّت فردوس
از حور چه گویی که نه از اهل قصوریم

او پیل دمانی است که پروای کسش نیست
ماییم که در پای وی افتاده چو موریم

آن روشن گویا که دل سوخته ی ماست
ای سایه! چرا در طلب آتش طوریم



نام شعر : ... می میرم                    شاعر : کاظم بهمنی                                      نوع شعر : غزل


نـه فـقـط از تـو اگــر دل بـکنـم می میرم
سایـه ات نـیـز بـیـفـتـد به تنـم می میرم

بین جان من و پیراهن من فرقی نیست
هـر یکی را کـه بـرایـت بـکَـنـم می میرم

بـرق چـشمـان تــو از دور مـرا می گـیـرد
مـن اگـر دسـت بـه زلفـت بزنم می میرم

بـازی مـاهی و گـربـه است نظر بـازی مـا
مثل یک تنگ شبی می شکنم می میرم

روح ِ برخاسته از من ...! ته ِ این کوچه بایست
بیش از ایـــن دور شوی از بـدنـــم می میرم...!



نام شعر : درد من               شاعر : مژگان عباسلو                                  نوع شعر : غزل


درد من و تمام تبر خورده ها یکی است
باور نمی کنیم که مُردیم مدتی است

آن ها در انتظار دوباره پرنده ای
من فکر بازگشت کسی که نبود و نیست

از هرکجا نرفته به من باز گشته ای
ای بومرنگ خسته ی من!یک نفس بایست

یک عمر می دویم و به جایی نمی رسیم
یک عمر می دویم؟!دویدن برای چیست؟

در پیله خوش تریم...که در چشم روزگار
کفتار و کرم و کفتر و پروانه هم یکی است

بیچاره قلب من؛ که در این جنگل ِ شلوغ
خرگوش ِ مرده زاده شد و...لاک پشت زیست



نام شعر : تندیس خوش اقبالی...                  شاعر : محسن کاویانی                 نوع شعر : غزل

هرکسی حال مرا پرسید گفتم عالی ام
اشک ها پنهان شده در خنده ی پوشالی ام

نردبان هر کس و ناکس شدم اما چه سود؟
دار قالی هستم و حالا جدا از قالی ام

خوب فهمیدم که خوش بودند از غم های من
آن رفیقانی که غمگینند از خوشحالی ام

دیگر آن چاقوی دست نارفیقان نیستم
خسته از دیروزهای خونی و جنجالی ام

بی دلیلِ بی دلیلِ بی دلیلِ بی دلیل
من شدیداً خسته از هر بحث استدلالی ام

مثل نعل اسب ها در زیر پا افتاده ام
با همه افتادگی تندیس خوش اقبالی ام

غرق خواهد شد کسی که سخت "من ، من" می کند
بطری بر روی آبم چون که از خود خالی ام...



چهارشنبه 23 بهمن 1392  00:00

نام شعر : پرستو                        شاعر : کسری مینایی                   نوع شعر : غزل


پرستو!خداحافظت پربگیر
برو لانه در جای دیگر بگیر

پرستو، بپر وقت کوچیدن است
به بامی دگر عشق از سر بگیر

برو سینه ی تنگ جای تو نیست
افق را به پرواز در بر بگیر

رها از من و پایبند هوا
دو بال خودت را رهاتر بگیر

فراموش کن عشق و من را برو
پرستو خداحافظت پر بگیر



  • تعداد کل صفحات :53  
  • ...  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
  • 11  
  • 12  
  • 13  
  • ...  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین