تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب مهدی شرقیان
پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393  00:00

نام شعر : چرا رفتی؟                       شاعر : سیمین بهبهانی                    نوع شعر : مثنوی


چرا رفتی،چرا؟ من بی قرارم                              به سر، سودای آغوش تو دارم

نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست؟                        ندیدی جانم از غم ناشکیباست؟

نه هنگام گل و فصل بهارست؟                            نه عاشق در بهاران بی قرارست

نگفتم با لبان بسته ی خویش                              به تو راز درون خسته ی خویش؟

خروش از چشم من نشنید گوشت؟                        نیاورد از خروشم در خروشت؟

اگر جانم ز جانت آگهی داشت                             چرا بی تابیم را سهل انگاشت؟

کنار خانه ی ماکوهسارست                                زدیـــدار رقـیـبان بـر کـنارست

چو شمع مهر خاموشی گزیند                              شب اندر وی به آرامی نشیند

ز ماه و پرتوی سیمینه ی او                               حریری اوفتد بر سینه ی او

نسیمش مستی انگیزست و خوشبوست                   پر از شقایق های خودروست

بیا با هم شبی آنجا سر آریم                                دمار از جان دوری ها بر آریم

خیالت گرچه عمری یار من بود                           امیدت گرچه در پندار من بود

بیا امشب شرابی دیگرم ده                                 ز مینای حقیقت ساغرم ده

دل دیوانه را دیوانه تر کن                                 مرا از هر دو عالم بی خبر کن

بیا!دنیا دو روزی بیش تر نیست                          پی فرداش،فردای دگر نیست

بیا...اما نه،خوبان خود پرستند                            به بند مهر،کمتر پای بستند

اگر یک دم شرابی می چشانند                             خمار آلوده عمری می نشانند

در این شهر آزمودم من بسی را                           ندیدم با وفا ز آنان،کسی را

تو هم هر چند مهر بی غروبی                             به بی مهری گواهت این که خوبی

گذشتم من ز سودای وصالت                               مرا تنها رها کن با خیالت



 

محمدرضا لطفی یکی از سرشناس‌ترین نوازندگان تار، ردیف دان و موسیقی دان مشهور ایرانی درگذشت.

به گزارش خبرنگار موسیقی ایرانیان، این نوازنده پیشکوست صبح امروز  بر اثر بیماری سرطان درگذشته است و به زودی اخبار مربوط به تدفین ایشان منتشر خواهد شد.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنیا آمد. وی به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی اکبر شهنازی، حبیب الله صالحی فرا گرفت. پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. در این زمان از استادانی مانند نورعلی برومند، عبدالله دوامی، سعید هرمزی نیز بهره جست. محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز کسب کرد. در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگ‌فر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت. در اجرای ردیف آوازی توسط عبدالله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد. در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا کرد. در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه‌اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت. کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی اکبر شکارچی راه‌اندازی کرد و در طی یک فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفتهٔ بسیاری از اساتید از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می‌روند. پس از انحلال چاووش بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد، در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت. علاوه بر کنسرت‌های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت.

از خوانندگانی که دراین سال‌ها با او همکاری کرده‌اند می‌توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، هنگامه اخوان، محمد معتمدی، امیر اثنی عشری و علیرضا شاه محمدی اشاره کرد.

اطلاعات تکمیلی درباره تشییع پیکر این هنرمند به زودی منتشر می شود.


  • آخرین ویرایش:جمعه 12 اردیبهشت 1393

چهارشنبه 10 اردیبهشت 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،حافظ ،) توسط: مهدی شرقیان

نام شعر : ما برفتیم....                  شاعر : منسوب به حافظ                      نوع شعر : غزل


ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما

از نثار مژه چون زلف تو در زر گیرم
قاصدی کز تو سلامی برساند بر ما

به دعا آمده‌ام هم به دعا دست بر آر
که وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما

فلک آواره به هر سو کندم می‌دانی؟
رشک می‌آیدش از صحبت جان پرور ما

گر همه خلق جهان بر من و تو حیف برند
بکشد از همه انصاف ستم داور ما

روز باشد که بیاید به سلامت بازم
ای خوش آن روز که آید به سلامی بر ما

به سرت گر همه آفاق به هم جمع شوند
نتوان برد هوای تو برون از سر ما

تا ز وصف رخ زیبای تو ما، دم زده‌ایم
ورق گل خجل است از ورق دفتر ما

هر که گوید که کجا رفت خدا را حافظ
گو به زاری سفری کرد و برفت از بر ما


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 10 اردیبهشت 1393

جمعه 29 فروردین 1393  00:00

نام شعر : ته دیرم                      شاعر : بابا طاهر                           نوع شعر : دوبیتی


به سر شوق سر کوی ته دیرم
به دل مهر مه روی ته دیرم

بت من،کعبه من،قبله من
ته ای هر سو نظر سوی ته دیرم



پنجشنبه 28 فروردین 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،مولوی ،) توسط: مهدی شرقیان

نام شعر : به خدا...                             شاعر : مولانا                         نوع شعر : غزل


به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم
وگر از من طلبی جان نستیزم نستیزم

قدحی دارم بر کف به خدا تا تو نیایی
هله تا روز قیامت نه بنوشم نه بریزم

سحرم روی چو ماهت شب من زلف سیاهت
به خدا بی‌رخ و زلفت نه بخسبم نه بخیزم

ز جلال تو جلیلم ز دلال تو دلیلم
که من از نسل خلیلم که در این آتش تیزم

بده آن آب ز کوزه که نه عشقی است دوروزه
چو نماز است و چو روزه غم تو واجب و ملزم

به خدا شاخ درختی که ندارد ز تو بختی
اگرش آب دهد یم شود او کنده هیزم

بپر ای دل سوی بالا به پر و قوت مولا
که در آن صدر معلا چو تویی نیست ملازم

همگان وقت بلاها بستایند خدا را
تو شب و روز مهیا چو فلک جازم و حازم

صفت مفخر تبریز نگویم به تمامت
چه کنم رشک نخواهد که من آن غالیه بیزم



جمعه 22 فروردین 1393  00:00

نام شعر: لب هایت                            شاعر : جلیل صفر بیگی                نوع شعر : رباعی


عمریست شبانه روز لب هایت را...                  لب باز نکن هنوز لب هایت را...

نه! سیر نمیشوم به چندین بوسه                          بر روی لبم بدوز لب هایت را



نام شعر : ...نپنداری تن است...                            شاعر : سیمین بهبهانی                نوع شعر : غزل


این که با خود می کشم هر سو، نپنداری تن است
گورِ گردان است و درآن آرزوهای من است!

آتش سردم که دارم جلوه ها در تیرگی
چون غزالان در سیاهی دیدگانم روشن است

من نه باغم، غنچه های ناز من تک دانه نیست
پهنْ دشتم، لاله های داغ من صد خرمن است

این که چون گل می درم از درد و افشان می کنم
پیش اهل دل تن و پیش شما پیراهن است

آسمان را من جگرخون کردم از اندوه خویش
در جگر گاه ِ افق، خورشید، سوزن سوزن است

این که می جوشد میان ِ هر رگم دردی است داغ
دورگاه دردِ جوشان است و پنداری تن است !

سینه ام آتش گرفت و شد نگاهم شعله بار
خانه میسوزد، نمایان شعله ها از روزن است

آه، سیمین! گوهری گمگشته در خکسترم
من بمانم، او فرو ریزد، زمان پرویزن است



چهارشنبه 13 فروردین 1393  00:00
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،غزل ،عطار ،) توسط: مهدی شرقیان

با عرض سلام خدمت مخاطبان عزیز وبلاگ «شعرهای فارسی»
و با عرض تبریک فرارسیدن سال نو
با آرزوی شادکامی،موفقیّت و بهترین ها

نام شعر : دریای بی پایان                  شاعر : عطار نیشابوری                  نوع شعر : غزل


به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم
به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمی‌بینم

در این دریا یکی در است و ما مشتاق در او
ولی کس کو که در جوید که جویانش نمی‌بینم

چه جویم بیش ازین گنجی که سر آن نمی‌دانم
چه پویم بیش ازین راهی که پایانش نمی‌بینم

درین ره کوی مه رویی است خلقی در طلب پویان
ولیک این کوی چون یابم که پیشانش نمی‌بینم

به خون جان من جانان ندانم دست آلاید
که او بس فارغ است از ما سر آنش نمی‌بینم

دلا بیزار شو از جان اگر جانان همی خواهی
که هر کو شمع جان جوید غم جانش نمی‌بینم

برو عطار بیرون آی با جانان به جان بازی
که هر کو جان درو بازد پشیمانش نمی‌بینم



نام شعر : زمستان رفت                         شاعر : فاضل نظری                  نوع شعر : غزل


زمستان نیز رفت اما بهارانی نمی بینم
بر این تکرار در تکرار پایانی نمی بینم

به دنبال خودم چون گردبادی خسته می گردم
ولی از خویش1 جز گردی به دامانی نمی بینم
 
چه بر ما رفته است ای عمر ؟ ای یاقوت بی قیمت !
که غیر از مرگ گردنبند ارزانی نمی بینم

زمین از دلبران خالی ست یا من چشم و دل سیرم ؟
که می گردم ولی زلف پریشانی نمی بینم

خدایا عشق درمانی به غیر از مرگ می خواهد
که من می میرم از این درد و درمانی نمی بینم

1-با تشکر از تذکر دوستان عزیز ، خانم نسرین و فردی که نامشان را ننوشته بودند.



یکشنبه 25 اسفند 1392  00:00

نام شعر : ما را به جز خیالت...                      شاعر : سلمان ساوجی                 نوع شعر : غزل


ما را بجز خیالت، فکری دگر نباشد
در هیچ سر خیالی، زین خوبتر نباشد

کی شبروان کویت آرند ره به سویت
عکسی ز شمع رویت، تا راهبر نباشد

ما با خیال رویت، منزل در آب دیده
کردیم تا کسی را، بر ما گذر نباشد

هرگز بدین طراوت، سرو و چمن نروید
هرگز بدین حلاوت، قند و شکر نباشد

در کوی عشق  جان را،باشد خطر اگر چه
جایی که عشق باشد، آن جا خطر نباشد

گر با تو بر سرو زر، دارد کسی نزاعی
من ترک سر بگویم، تا دردسر نباشد

دانم که آه ما را، باشد بسی اثرها
لیکن چه سود وقتی، کز ما اثر نباشد؟

در خلوتی که عاشق، بیند جمال جانان
باید که در میانه، غیر از نظر نباشد

چشمت به غمزه هر دم، خون هزار عاشق
ریزد چنانکه قطعاً کس را خبر نباشد

از چشم خود ندارد،«سلمان»طمع که چشمش
آبی زند بر آتش، کان بی‌جگر نباشد



  • تعداد کل صفحات :53  
  • ...  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
  • 11  
  • 12  
  • ...  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین