تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب جامی

تو چه مظهری ...                              عبدالرحمن جامی                                  غزل(ملمع)

نــفحات وصلک اوقدت جمرات شوقک فی‌الحشا1
ز غمت به سینه کم‌ آتشی ‌که ‌نزد ‌زبانه ‌کما تشا2

به تو داشت ‌خو دل ‌گشته‌ خون ز تو بود جان مرا سکون
فهجرتنی فجعلتنی متحیراً متوحشا3

دل من به عشق تو می‌نهد قدم وفا به ره طلب
فلئن سعی فبه سعی و لئن مشی فبه مشی4

ز شکنج زلف تو هر شکن گرهی فتاده به کار من
به‌ گره‌‌گشائی زلف خود تو ز ‌کار من گرهی ‌گشا

تو چه ‌مظهری ‌که ز جلوه‌ تو صدای صیحه قدسیان
گذرد ز ذروه‌ لامکان که ‌خوشا‌ جمال‌ ازل ‌خوشا

همه ‌اهل ‌مسجد‌ و صومعه پی ورد صبح و دعای شب
من و ذکر طره و طلعت تو، من الغداء ‌الی ‌العشا

چه جفا که «جامی» خسته دل ز جدایی تو نمی‌کشد
قدم ‌از طریق وفا مکش، سوی عاشقان جفا کشا

پی نوشت :
1.نسیم وصل تو، آتش اشتیاق را در دل شعله ­ور ساخت (چنانکه باد بر آتش بدمد)

2. کما تشا: چنانکه میخواهی 
3.مرا آواره و متحیر و پریشان [خود] کردی
4.هر گونه سعی و اقبال من و هر گونه راهپیمایی من به سوی تو بواسطه حرارت عشق توست که قدم میزنم .



چهارشنبه 28 تیر 1391  15:49
نوع مطلب: (شعر های فارسی ،مثنوی ،جامی ،) توسط: مهدی شرقیان

نام شعر : مشق نام لیلی          شاعر : جامی            نوع شعر : مثنوی


دید مجنون را یکی صحرا نورد
در میان بادیه بنشسته فرد
کرده صفحه ریگ و انگشتان قلم
میزند با اشک خونین این رقم
گفت ای مجنون شیدا ، چیست این؟
می نویسی نامه  ، بهر کیست این؟
گفت مشق نام لیلی میکنم
خاطر خود را تسلی میکنم
چون میسر نیست من را کام او
عشق بازی میكنم با نام او


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین