تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب هوشنگ ابتهاج(سایه)
شنبه 19 شهریور 1390  02:28

نام شعر:پر پرواز          شاعر:هوشنگ ابتهاج                   نوع شعر:نو


بال و پر ریخته مرغم به قفس 

تا گشایم پروبال 

پر پروازم نیست 

تا بگویم که در این تنگ قفس 

چه به مرغان چمن می گذرد 

......رخصت اوازم نیست... 


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر: بانگ دریادلان                           شاعر:هوشنگ ابتهاج(سایه)


سینه باید گشاده چون دریا
 تا کند نغمه ای چو دریا ساز
 نفسی طاقت آزموده چو موج
 که رود صد ره و بر اید باز
 تن توفان کش شکیبنده
که نفرساید از نشیب و فراز
بانگ دریادلان چنین خیزد
 کار هر سینه نیست این آواز


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 15 شهریور 1391

برسان باده که غم روی نمود ای ساقی |   شاعر:هوشنگ ابتهاج(ه.الف.سایه) | نوع شعر:غزل


برسان باده كه غم روی نمود ای ساقی
این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی
حالیا نقش دل ماست در آئینه ی جام
تا چه رنگ آورد این چرخ كبود ای ساقی
دیدی آن یار كه بستیم صد امّید در او
چون به خون دل ما دست گشود ای ساقی
تیره شد آتش یزدانی ما از دم دیو
گر چه در چشم خود انداخته دود ای ساقی
تشنه ی خون زمین است فلك، وین مه نو
كهنه داسی است كه بس كشته درود ای ساقی
منّتی نیست اگر روز و شبی بیشم داد
چه ازو كاست و برمن چه فزود ای ساقی
بس كه شستیم به خوناب جگر جامه ی جان
نه ازو تار به جا ماند و نه پود ای ساقی
حق به دست دل من بود كه در معبد عشق
سر به غیر تو نیاورد فرود ای ساقی
این لب و جام پی گردش مِی ساخته اند
ورنه بی می ز لب و جام چه سود ای ساقی
در فرو بند كه چون سایه درین خلوت غم
با كسم نیست سر گفت و شنود ای ساقی


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

سه شنبه 25 مرداد 1390  03:25

نام شعر: بهانه از توست             شاعر: هوشنگ ابتهاج(سایه)      نوع شعر:  غزل


ای عشق همه بهانه از توست

من خامشم این ترانه از توست

آن بانگ بلند صبحگاهی

وین زمزمه ی شبانه از توست

من انده خویش را ندانم

این گریه ی بی بهانه از توست

ای آتش جان پاکبازان

 در خرمن من زبانه از توست

افسون شده ی تو را زبان نیست

ور هست همه فسانه از توست

کشتی مرا چه بیم دریا ؟

طوفان ز تو و کرانه از توست

گر باده دهی و گرنه ، غم نیست

مست از تو ، شرابخانه از توست

می را چه اثر به پیش چشمت ؟

کاین مستی شادمانه از توست

پیش تو چه توسنی کند عقل ؟

رام است که تازیانه از توست

من می گذرم خموش و گمنام

آوازه ی جاودانه از توست

چون سایه مرا ز خاک برگیر

کاینجا سر و آستانه از توست

 


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

سه شنبه 25 مرداد 1390  03:15

نام شعر: راه و ماه                     شاعر: هوشنگ ابتهاج(سایه)            نوع شعر: غزل


چو شـب به راه تو مانـدم که مـاه من باشی
چــراغ خلــوت ایـن عاشـــق کــهــــن باشی
به ســان سبـزه پریشـان سرگـذشت شـبم
نیـامــدی تـو کـه مهتـــاب این چمـــن باشی
تو یـار خواجـه نگشتــی به صـد هنــر هیهات
کــه بـــر مـــــراد دل بـی‌قـــــرار مـــن باشی
به ســان آن لـب شیـرین به خسـروان دادند
تـو را نصیـب همیــن بـس که کوهکـن باشی
دلــم ز نازکـی خود شکست در غـم عشــق
و گـر نـه از تـو نیــایــد که دل‌شـکـــن باشی
ز چــاه غصــه رهـایـی نبـاشــدت هــر چنــد
بـه حُســن یوسـف و تـدبیــر تـهمتــن باشی
خمــوش سایـه که فریــاد بلبـل از خامیست
چو شمع سوخته آن به که بی‌سخن باشی


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر: زبان نگاه  شاعر:هوشنگ ابتهاج(از دفتر شعر سیاه مشق)    نوع شعر:غزل


نشود فاش کسی آنچه میان من و توست   تا اشارات نظر نامه رسان من وتوست
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم   پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید    حالیا چشم جهانی نگران من و توست
گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید    همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست
گو بهار دل و جان باش و خزان باش، ار نه    ای بسا باغ و بهاران که که خزان من و توست
این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت    گفتگویی و خیالی ز جهان من و توست
نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل    هر کجا نامه ی عشقست نشان من و توست
سایه ز آتشکده ی ماست فروغ مه و مهر    وه از این آتش روشن که به جان من و توست


  • آخرین ویرایش:شنبه 4 شهریور 1391

سه شنبه 25 مرداد 1390  02:40

نام شعر:دیگر این پنجره بگشای         شاعر: هوشنگ ابتهاج_ه.الفـ.سایه)        نوع شعر:نو


دیگر این پنجره بگشای

که من به ستوه آمدم از این شب تنگ

دیرگاهیست که در خانه ی همسایه ی من

خوانده خروس

وین شب تلخ عبوس

میفشارد به دلم پای درنگ

دیرگاهیست که من در دل این شام سیاه

پشت این پنجره، بیدار و خموش

مانده ام چشم به راه

همه چشم و همه گوش...

مست آن بانگ دل آویز که می آید نرم

محو آن اختر شبتاب که می سوزد گرم

مات این پرده ه ی شب گیر که می بازد رنگ

 

آری.. آری.. این پنجره بگشای

که صبح می درخشد پس این پرده تار

می رسد بانگ خروس

وز رخ آینه ام میسترد رنگ فسوس

بوسه ی مهر که در چشم من افشانده شراب

خنده ی روز که با اشک من آمیخته رنگ

دیگر این پنجره بگشای...



  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

دوشنبه 3 مرداد 1390  09:12

نام شعر:گریه           شاعر: هوشنگ ابتهاج (سایه)               نوع شعر:نو
سایه ها زیر درختان در غروب سبز می گریند
شاخه ها چشم انتظار سرگذشت ابر
 و آسمان چون من غبار آلود دلگیری
باد بوی خاک باران خورده می آرد
سبزه ها در رهگذر شب پریشانند
آه کنون بر کدامین دشت می بارد
باغ حسرتنک بارانی ست
چون دل من در هوای گریه سیری


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر : توتیا                  شاعر : استاد هوشنگ ابتهاج             نوع شعر: غزل


مهی که مزد وفای مرا جفا دانست
دلم هر آنچه جفا دید ازاو وفا دانست

روان شو از دل خونینم ای سرشک نهان 
چرا که آن گل خندان چنین روا دانست

صفای خاطر آیینه دار ما را باش
که هر چه دید غبار غمش صفا دانست

گرم وصال نبخشند خوشدلم به خیال
که دل به درد تو خو کرد و این دوا دانست

تو غنچه بودی و بلبل خموش غیرت عشق
به حیرتم که صبا قصه از کجا دانست

ز چشم سایه خدا را قدم دریغ مدار
که خاک راه تو را عین توتیا دانست


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 1 مرداد 1392

  • تعداد کل صفحات :3  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین