تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب دیگر شاعران

نام شعر : گفتا...               شاعر : خواجوی کرمانی             نوع شعر : غزل

گفتا تو از کجائی کاشفته می‌نمائی

 

گفتم منم غریبی از شهر آشنائی

گفتا سر چه داری کز سر خبر نداری

 

گفتم بر آستانت دارم سر گدائی

گفتا کدام مرغی کز این مقام خوانی

 

گفتم که خوش نوائی از باغ بینوائی

گفتا ز قید هستی رو مست شو که رستی

 

گفتم بمی پرستی جستم ز خود رهائی

گفتا جوی نیرزی گر زهد و توبه ورزی

 

گفتم که توبه کردم از زهد و پارسائی

گفتا بدلربائی ما را چگونه دیدی

 

گفتم چو خرمنی گل در بزم دلربائی

گفتا من آن ترنجم کاندر جهان نگنجم

 

گفتم به از ترنجی لیکن بدست نائی

گفتا چرا چو ذره با مهر عشق بازی

 

گفتم از آنکه هستم سرگشته‌ئی هوائی

گفتا بگو که خواجو در چشم ما چه بیند

 

گفتم حدیث مستان سری بود خدائی


  • آخرین ویرایش:جمعه 26 آبان 1391

نام شعر : پرنده ها              شاعر : محمود مشرف آزاد تهرانی         نوع شعر : نو


پرنده ها به تماشای بادها رفتند
                    شکوفه ها به تماشای آبهای سپید
                                           زمین عریان مانده ست و باغهای گمان
                                                               و یاد مهر تو ای مهربانتر از خورشید


  • آخرین ویرایش:-

سه شنبه 24 مرداد 1391  00:00

نام شعر : عجب رسمیه...                شاعر : رسول نجفیان          نوع شعر : ترانه


عجب رسمیه رسم زمونه

قصه ی برگ و باد خزونه

میرن آدما ازونا فقط

خاطرهاشون بجا می مونه

کجاست اون کوچه

چی شد اون خونه

آدماش کجان

خدا می دونه

بوته ی یاس باباجون هنوز

گوشه ی باغچه توی گلدونه

عطرش پیچیده تا هفت تا خونه

خودش کجاهاست

خدا می دونه

تسبیح و مهر بی بی جون هنوز

گوشه ی تاقچه توی ایوونه

خودش کجاهاست

خدا می دونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت

از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه

خدا می دونه


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 25 مرداد 1391

نام شعر : تاکی ...               شاعر : شیخ بهایی           نوع شعر : مسمّط(مخمّس)


تاکی به تمنای وصال تو یگانه

اشکم شود،از هر مژه چون سیل روانه

خواهد به سر آید، شب هجران تو یانه

ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه

رفتم به در صومعه‌ی عابد و زاهد

دیدم همه را پیش رخت، راکع و ساجد

در میکده، رهبانم و در صومعه، عابد

گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه

روزی که برفتند حریفان پی هر کار

زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار

من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار

حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار

او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم،صاحب آن خانه تویی تو

هر جا که روم،پرتو کاشانه تویی تو

در میکده و دیر که جانانه تویی تو

مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو

مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه

بلبل به چمن، زان گل رخسار نشان دید

پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید

عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید

یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

دیوانه منم، من که روم خانه به خانه

عاقل، به قوانین خرد، راه تو پوید

دیوانه، برون از همه، آیین تو جوید

تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید

هر کس به زبانی، صفت حمد تو گوید

بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

بیچاره«بهایی»که دلش زار غم توست

هر چند که عاصی است، زخیل خدم توست

امید وی از عاطفت دم به دم توست

تقصیر خیالی به امید کرم توست

یعنی که گنه را به از این نیست بهانه


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

سه شنبه 6 تیر 1391  13:19

نام شعر : ای کرمت...                            شاعر : هاشمی کرمانی         نوع شعر : مثنوی


ای كرمت همنفس بی كسان

 جز تو كسی نیست كس   بی كسان

بی كَسم و همنفس من تویی            

رو به كه آرم  كه  كَس  من   تویی

كون و مكان مظهر نور تو،اند        

جمله   جهان محض حضور تواند

در دل هر ذره بوَد سیر تو                

نیست  درین  پرده كسی غیر  تو

جز تو كسی نیست به بالا و پست        

ما همه هیچیم و تویی هر چه هست

بزم  بقا را  می و ساقی تویی       

جز  تو همه فانی و باقی تویی

كیست  كه قائل به ثنای تو نیست          

كیست كه مایل به لقای  تو نیست

ما    همه مشغول ثنای توایم            

واله و مشتاق لقای توایم

روزن جان بر دل ما بازكن            

خاطر ما را صدف راز كن

مرد رهی از كجی اندیشه  كن          

راستی و راست وری  پیشه  كن

هر كه كند روی طلب سوی او        

قبله ذرات شود روی او


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر : همه دردم...                    شاعر : رضی الدین آرتیمانی            نوع شعر : غزل


همه دردم،همه داغم،همه عشقم،همه سوزم

همه در هم گذرد هر مه و سال و شب و روزم

وصل و هجرم شده یکسان همه از دولت عشقت

چه بخندم چه بگریم چه بسازم چه بسوزم

گفتنی نیست که گویم ز فراقت به چه حالم

حیف و صد حیف که دور از تو ندانی به چه روزم

دست و پایم طپش دل همه از کار فکنده

چشم بر جلوهٔ دیدار نیفتاده هنوزم

غصهٔ‌ بی‌غمیم داغ کند ور نه بگویم

داغ بی‌دردیم از پا فکند ور نه بسوزم

رضیم، جملهٔ آفاق فروزان ز چراغم

همچو مه، چشم بدریوزهٔ خورشید ندوزم


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر : ای وای بر اسیری ...             شاعر : حزین لاهیجی              نوع شعر : غزل


ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد
در دام مانده باشد صیاد رفته باشد

آه از دمی که تنها، با داغ او چو لاله
در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد

امشب صدای تیشه از بیستون نیامد
شاید به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد

خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا
صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد

از آه دردناکی سازم خبر دلت را
وقتی که کوه صبرم بر باد رفته باشد

رحم است بر اسیری کز گرد دام زلفت؟
با صد امیدواری ناشاد رفته باشد

شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی
گو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد

پرشور از "حزین" است امروزکوه و صحرا
مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد


اشاره :


 

آرامگاه حزین لاهیجی در شهر بنارس هند/عکاس:مصطفی خلجی
 

آرامگاه حزین لاهیجی در شهر بنارس هند 


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

شنبه 12 شهریور 1390  02:23

نام شعر : هر کس به طریقی                 شاعر:ناهید یوسفی             نوع شعر: رباعی

هر کس به طریقی دل ما می شکند

بیگانه جدا دوست جدا می شکند

بیگانه اگر می شکند عیبی نیست

از دوست بپرسید چرا می شکند


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

شنبه 12 شهریور 1390  02:05

نام شعر:هست شب                          شاعر:نیما یوشیج                   نوع شعر:نو

هست شب، یك شب دم‌كرده و خاك

رنگ رخ باخنه‌است؛

باد - نوباوه‌ی ابر- از بر كوه

سوی من تاخته‌است؛

هست شب همچو ورم‌كرده تنی گرم، دراستاده هوا؛

هم از این روست نمی‌بیند اگر گمشده‌ای راهش را؛

با تنش گرم، بیابان دراز

مرده را ماند، در گورش تنگ؛

به دل سوخته‌ی من ماند؛

به تنم خسته كه می‌سوزد از هیبت تب؛

هست شب، آری شب


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

سه شنبه 25 مرداد 1390  03:33

نام شعر: «مرگ»                  شاعر: سید مرتضی موسوی                  نوع شعر: نو


نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟

ولیکن سخت مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

  • تعداد کل صفحات :10  
  • ...  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین