تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب دیگر شاعران

نام شعر : امشب از ما حذری کن              شاعر:علی نظمی تبریزی          نوع شعر:غزل


امشب از ما حذری کن که سبوئی زده ایم

هر نفس نعره ی مستانه به کوئی زده ایم

پیر میخانه اگر در نگشاید چه کنیم

ما خماریم و در از بهر سبوئی زده ایم

ساقی این باده چه بوده است که ما دردکشان

هر قدم عربده ای کرده و هوئی زده ایم

سر ما گرچه به چوگان تو شایسته نشد

سرفرازم کن و می گوی که گوئی زده ایم

باده پیش آر که از جوش گل و فیض بهار

خیمه ی عشق و طرب بر لب جوئی زده ایم

«نظمی» الحق تو یکی طوطی شکّر سخنی

تهمت و عشوه به هر آینه روئی زده ایم


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

یکشنبه 2 مرداد 1390  12:15

نام شعر: همچو فرهاد ...               شاعر: ادیب نیشابوری             نوع شعر: غزل


همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه ما

کوه ما سینه ما ناخن ما: تیشه ما

شور شیرین ز بس آراست ره جلوه گری

همچو فرهاد تراود ز رگ و ریشه ما

بهر یک جرعهٔ جام منت ساقی نکشیم

اشک ماباده ما دیده ما: شیشه ما

عشق شیری قوی پنجه و می‌گوید فاش

هرکه از جان گذرد بگذرد از بیشه ما


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

یکشنبه 2 مرداد 1390  12:14

نام شعر: خونین جگرم ...       شاعر: استاد علی نظمی تبریزی     نوع شعر: غزل


خونین جگرم بگذر و بگذار بگریم

خالی نشود سینه،مگر زار بگریم

از درد، چنانم که تسلی نشود دل

صد بار اگر گویم و صد بار بگریم

نالیدن من در غم روی تو عجب نیست

دستم نرسد بر تو و ناچار بگریم

در خلوت وصلت دگران صدر نشینند

ظلم است که من در پس دیوار بگریم

عمری غم عشق تو نهان داشتم اما

امروز چنانم که در انظار بگریم

من طاقت مهجوری از این بیش ندارم

وقت است که در حسرت دلدار بگریم

جانم به لب است از غم جانان بگذارید

بسیار کنم ناله و بسیار بگریم

«نظمی» مگر امروز به رحم آورم او را

رفتم به حریم حرم یار بگریم


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

یکشنبه 12 تیر 1390  15:24

نام شعر: دل هوس سبزه و صحرا ندارد          شاعر : عارف قزوینی        نوع شعر: تصنیف


دل هوس سبزه و صحرا ندارد،
ندارد،
ندارد.

میل به گلگشت و تماشا ندارد،
ندارد،
ندارد.

دل سر همراهی با ما ندارد،
ندارد،
ندارد.

خون شود این دل که شکیبا ندارد.

جانم ای دل غافل،
وصل تو مشکل،
نقش تو باطل،
خون شوی ای دل

دلی دیوانه داریم،
ز خود بیگانه داریم،
ز کس پروا نداریم.

چه فتنه ها که از گردش آسمان ندیدیم،
به غیر آه سرد همره کاروان ندیدیم،
از عاشقی به جز دیده‎ی خون‎فشان ندیدیم،
به پای گل به جز زحمت باغبان ندیدیم،
به کوی یار به جز ناله‎ی عاشقان ندیدیم


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر: الا ای رهگذر منگر چنین بیگانه بر گورم     شاعر:کارو        نوع شعر: نو


 الا ، ای رهگذر ! منگر ! چنین بیگانه بر گورم

چه می خواهی ؟ چه می جویی ، در این کاشانه ی عورم ؟


چه سان گویم ؟ چه سان گریم؟ حدیث قلب رنجورم ؟


از این خوابیدن در زیر سنگ و خاک و خون خوردن


نمی دانی ! چه می دانی ، که آخر چیست منظورم


تن من لاشه ی فقر است و من زندانی زورم


کجا می خواستم مردن !؟ حقیقت کرد مجبورم


چه شبها تا سحر عریان ، بسوز فقر لرزیدم


چه ساعتها که سرگردان ، به ساز مرگ رقصیدم


از این دوران آفت زا ، چه آفتها که من دیدم


سکوت زجر بود و مرگ بود و ماتم و زندان


هر آن باری که من از شاخسار زندگی چیدم


فتادم در شب ظلمت ، به قعر خاک ، پوسیدم


ز بسکه با لب مخنت ،‌زمین فقر بوسیدم


کنون کز خاک فم پر گشته این صد پاره دامانم


چه می پرسی که چون مردم ؟ چه سان پاشیده شد جانم ؟


چرا بیهوده این افسانه های کهنه بر خوانم ؟


ببین پایان کارم را و بستان دادم از دهرم


که خون دیده ، آبم کرد و خاک مرده ها ، نانم


همان دهری که بایستی بسندان کوفت دندانم


به جرم اینکه انسان بودم و می گفتم : انسانم


ستم خونم بنوشید و بکوبیدم به بد مستی


وجودم حرف بیجایی شد اندر مکتب هستی


شکست و خرد شد ، افسانه شد ، روز به صد پستی

... ای رهگذر ! در قلب این سرمای سر گردان


به جای گریه : بر قبرم ، بکش با خون دل دستی


که تنها قسمتش زنجیر بود ، از عالم هستی


نه غمخواری ، نه دلداری ، نه کس بودم در این دنیا


در عمق سینه ی زحمت ، نفس بودم در این دنیا


همه بازیچه ی پول و هوس بودم در این دنیا


پر و پا بسته مرغی در قفس بودم در این دنیا


به شب های سکوت کاروان تیره بختیها


سرا پا نغمه ی عصیان ، جرس بودم در این دنیا


به فرمان حقیقت رفتم اندر قبر ، با شادی


که تا بیرون کشم از قعر ظلمت نعش آزادی


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

شنبه 21 خرداد 1390  08:35

نام شعر:شنیدستم که مجنون دل افگار        شاعر:ملاپناه واقف     نوع شعر:مثنوی


شنیدستم که مجنون دل افگار                          چو شد از مردن لیلی خبردار

گریبان چاک زد با آه و افغان                         بسوی تربت لیلی شتابان

در آنجا کودکی دید ایستاده                            بهر سو دیده ی حسرت گشاده

نشان قبر لیلی را از او جست                        چو ان کودک بخندید و بدو گفت

تو ای مجنون ترا گر عقل بودی                      ز من کی این تمنا می نمودی

میان قبرها را جستجو کن                             ز هر مرقد کفی از خاک بو کن

ز هر خاکی که بوی عشق برخواست               یقین کن تربت لیلی همانجاست

تو هم واقف در این دیر جگرسوز                   رموز عشق از آن کودک بیاموز.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

نام شعر:امشب اگر یاری کنی ای دیده طوفان می کنم         شاعر: سیمین بهبهانی

امشب اگر یاری کنی ای دیده توفان می کنم

                                                آتش به دل می افکنم دریا به دامان می کنم

امشب اگر یاری کنی ای دیده توفان می کنم

                                                آتش به دل می افکنم دریا به دامان می کنم

می جویمت

         می جویمت با آن که پیدا نیستی

می خواهمت

        می خواهمت هر چند پنهان می کنم

 

زندان صبرآموز را در می گشایم ناگهان

                                       پرهیز طاقت سوز را یکسر به زندان می کنم

یا عقل تقوا پیشه را از عشق می دوزم کفن

                                       یا شاهد اندیشه را از عقل عریان می کنم



  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

شنبه 7 خرداد 1390  15:33

نام شعر:دلگیر دلگیرم                                                شاعر:یدالله عاطفی

دلگیر دلگیرم  از غصه می میرم مرا مگذار و مگذر

با پای از ره مانده در این دشت تب دار

ای وای  می میرم

سوگند بر چشمت که از تو

تا دم مرگ دل بر نمی گیرم

مرا مگذار و مگذر

بلله که غیر از جرم عاشق بودن ای دوست

بی جرم و تقصیرم مرا مگذار و مگذر

آشفته تر زآشفتگان روزگارم

از غم به زنجیرم مرا مگذار و مگذر

با شهپر اندیشه  دنیا گردم اما

در بند تقدیرم

مرا مگذار و مگذر 


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

باز ای الهه ی ناز ، با دل من بساز
کین غم جانگداز ، برود ز برم
گر دل من نیاسود ، از گناه تو بود
بیا تا ز سر گنهت گذرم
باز ، می کنم دست یاری ، به سویت دراز
بیا تا غم خود را با راز و نیاز
ز خاطر ببرم
گر نکند تیر خشمت دلم را هدف
به خدا هم چون مرغ پر شور و شعف
به سویت بپرم
آن که او به غمت ، دل بندد چون من کیست؟
ناز تو بیش از این بهر چیست؟
تو الهه ی نازی در بزمم بنشین
من تو را وفادارم ، بیا که جزین
نباشد هنرم
این همه بی وفایی ندارد ثمر
به خدا اگر از من نگیری خبر
نیابی اثرم


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

یکشنبه 22 اسفند 1389  11:28

 

بی تو طوفان زده ی دشت جنونم
صید افتاده به خونم
تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم
بی من از کوچه گذر کردی و رفتی
بی من از شهر سفر کردی و رفتی
قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم
تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم
تو ندیدی

نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی
چون در خانه ببستم
دگر از پای نشستم
گوئیا زلزله آمد

گوئیا خانه فرو ریخت سر من
بی تو من در همه ی شهر غریبم
بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی
بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی
تو همه بود و نبودی
تو همه شعر و سرودی
چه گریزی ز بر من
که زکویت نگریزم
گر بمیرم ز غم دل
با تو هرگز نستیزم
من و یک لحظه جدایی
نتوانم نتوانم

بی تو من زنده نمانم


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 مرداد 1391

  • تعداد کل صفحات :10  
  • ...  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین