تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب ابر رهی معیری
شنبه 11 اردیبهشت 1395  00:00

هستی چه باشد..                                    رهی معیری                       غزل


هستی چه باشد؟ آشفته خوابی        
 نقش فریبی، موج سرابی

نخل محبت، پژمرده شد، کو؟         
فیض نسیمی، اشک سحابی

در بحر هستی، ما چون حبابیم     
 جز یک نفس نیست، عمر حبابی

از هجر و وصلم، حاصل همین بود   
 یا انتظاری، یا اضطرابی

ما از نگاهت مستیم ور نه
کیفیتی نیست،  در هر شرابی

از داغ حسرت حرفی چه گوید؟
نا کامیابی،  با کامیابی

دیدم رهی را، می رفت و می گفت
هستی چه باشد، آشفته خوابی



نام شعر : شب فراق                   شاعر : رهی معیری                نوع شعر : غزل


چه رفته است که امشب سحر نمی آید؟
شب فراق به پایان مگر نمی آید؟

جمال یوسف گل چشم باغ روشن کرد
ولی ز گمشده من خبر نمی آید

شدم به یاد تو خاموش، آنچنان که دگر
فغان هم از دل سنگم به در نمی آید

تو را بجز به تو نسبت نمی توانم کرد
که در تصور از این خوبتر نمی آید

طریق عقل بود ترک عاشقی دانم
ولی ز دست من این کار برنمی آید

بسر رسید مرا دور زندگانی و باز
بلای محنت هجران بسر نمی آید

منال بلبل مسکین به دام غم زین بیش
که ناله در دل گُل کارگر نمی آید

ز باده فصل گُلم توبه میدهد زاهد
ولی ز دست من این کار برنمی آید

دو روز نوبت صحبت عزیز دار رهی
که هر که رفت از این ره دگر نمی آید



نام شعر : رفتیم و ...                   شاعر : رهی معیّری          نوع شعر : غزل


رفتیم و پای بر سر دنیا گذاشتیم
کار جهان به اهل جهان واگذاشتیم

بالای هفت پرده ی نیلی است جای ما
پا چون حباب بر سر دریا گذاشتیم

ما را بس است جلوه‌گه شاهدان قدس
دنیا برای مردم دنیا گذاشتیم

صد غنچه ی دل از نفس ما شکفته شد
هر جا که چون نسیم سحر پا گذاشتیم

بودیم شمع محفل روشندلان«رهی»
رفتیم و داغ خویش به دلها گذاشتیم



آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین