تبلیغات
شعر های فارسی - مطالب ابر سیمین بهبهانی

... تو نه                       سیمین بهبهانی                    غزل
وزن عروضی : فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فَعِلُن


این حریفان همه هرجایی و پستند و تونه
کم ز پتیاره و پتیاره پرستند و تونه

این گدایان به تمنای جوی سیم تنم
چون چنار از سر خواهش همه دستند و تونه

چون سپیدار رز آویخته این بی ثمران
خویشتن را ثمر عاریه  بستند و تونه

از تنم فرش هوس بافته خواهند و به عهد
رشته صد مرحله بستند و گسستند و تونه

جرعه نوشان قلندر‌ ‌وش سرگردانند
یک شب از صد خم و صد خمکده مستند و تونه

دامن هرکه گذشت از برشان بگرفتند
گل‌خارند و به هردشت نشستند و تونه

ماه افتاده در آبند و سراپا به دروغ
رونق خویش به یک موج شکستند و تونه

لیک با این همه صد حیف که در بیماری
گرد بالین من اینان همه هستند و تونه



پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393  00:00

نام شعر : چرا رفتی؟                       شاعر : سیمین بهبهانی                    نوع شعر : مثنوی


چرا رفتی،چرا؟ من بی قرارم                              به سر، سودای آغوش تو دارم

نگفتی ماهتاب امشب چه زیباست؟                        ندیدی جانم از غم ناشکیباست؟

نه هنگام گل و فصل بهارست؟                            نه عاشق در بهاران بی قرارست

نگفتم با لبان بسته ی خویش                              به تو راز درون خسته ی خویش؟

خروش از چشم من نشنید گوشت؟                        نیاورد از خروشم در خروشت؟

اگر جانم ز جانت آگهی داشت                             چرا بی تابیم را سهل انگاشت؟

کنار خانه ی ماکوهسارست                                زدیـــدار رقـیـبان بـر کـنارست

چو شمع مهر خاموشی گزیند                              شب اندر وی به آرامی نشیند

ز ماه و پرتوی سیمینه ی او                               حریری اوفتد بر سینه ی او

نسیمش مستی انگیزست و خوشبوست                   پر از شقایق های خودروست

بیا با هم شبی آنجا سر آریم                                دمار از جان دوری ها بر آریم

خیالت گرچه عمری یار من بود                           امیدت گرچه در پندار من بود

بیا امشب شرابی دیگرم ده                                 ز مینای حقیقت ساغرم ده

دل دیوانه را دیوانه تر کن                                 مرا از هر دو عالم بی خبر کن

بیا!دنیا دو روزی بیش تر نیست                          پی فرداش،فردای دگر نیست

بیا...اما نه،خوبان خود پرستند                            به بند مهر،کمتر پای بستند

اگر یک دم شرابی می چشانند                             خمار آلوده عمری می نشانند

در این شهر آزمودم من بسی را                           ندیدم با وفا ز آنان،کسی را

تو هم هر چند مهر بی غروبی                             به بی مهری گواهت این که خوبی

گذشتم من ز سودای وصالت                               مرا تنها رها کن با خیالت



جمعه 26 مهر 1392  00:00

نام شعر : بر من گذشتی                       شاعر : سیمین بهبهانی              نوع شعر : غزل


بر  من  گذشتی سر بر نکردی
 از  عـشق  گـفتم  باور  نکردی

دل را  فکندم  ارزان  به  پایت
سودای مهرش  در سر نکردی

گفتم  گلم را  می بویی از لطف
حتی  به  قهرش  پرپر  نکردی

دیدی  سبویی  پر  نوش  دارم
با  تشنگی هـا  لـب  تر  نکردی

هنگام  مستی  شور آفـرین بود
لطفی که  با  ما  دیگر  نکردی

آتش  گرفتم  چون  شاخ نارنج
گفتم  نظر کن  سر  بر  نکردی



آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین