هم آشیان                         هوشنگ ابتهاج(سایه)               غزل


 هنوز عشق تو امید بخش جان من است
خوشا غمی که ازو شادی جهان من است

 چه شکر گویمت ای هستی یگانه ی عشق
که سوز سینه یخورشید در زبان من است

 اگر چه فرصت عمرم ز دست رفت بیا
 که همچنان به رهت چشم خون فشان من است

 نمی رود ز سرم این خیال خون آلود
 که داس حادثه در قصد ارغوان من است

 بیا بیا که درین ظلمت دروغ و ریا
 فروغ روی تو آرایش روان من است

حکایت غم دیرین به عشق گفتم ، گفت
 هنوز این همه آغاز داستان من است

 بدین نشان که تویی ای دل نشسته به خون
 بمان که تیر امان تو در کمان من است

 اگر ز ورطه بترسی چه طرف خواهی بست
ز طرفه ها که درین بحر بی کران من است

 زمان به دست پریشانی اش نخواهد داد 
 دلی که در گرو حسن جاودان من است

 به شادی غزل سایه نوش و بخشش عشق
 که مرغ خوش سخن غم هم آشیان من است



آخرین پست ها
  • کد نمایش افراد آنلاین
  • ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic